پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 13 |
| تعداد شمارهها | 237 |
| تعداد مقالات | 2,400 |
| تعداد مشاهده مقاله | 3,856,704 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,799,824 |
ارزیابی موفقیت آموزش معماری ایران بر ارتقا خلاقیت و تصور خلاق دانشجویان، مطالعه موردی: دانشگاه ملایر | ||
| فناوری آموزش | ||
| مقاله 17، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 53، دی 1398، صفحه 189-197 اصل مقاله (601.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22061/jte.2018.3861.1952 | ||
| نویسندگان | ||
| خسرو دانشجو* 1؛ آرش حسینی علمداری1؛ محمد معینی پور2 | ||
| 1گروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2گروه معماری، دانشگاه ملایر، تهران، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 25 تیر 1397، تاریخ بازنگری: 01 آذر 1397، تاریخ پذیرش: 14 آذر 1397 | ||
| چکیده | ||
| پیشینه و اهداف: در روند شکلگیری طرح، از وظایف معمار طراح است که بر اساس تجربه و دانش خود در مواجهه با مسئلههای طراحی پاسخهایی مناسب بیابد که از معیارهای مختلف و متفاوت تأمین کننده اهداف طراحی باشد. لذا توانایی ایجاد راهحل جدید و ناشناخته برای مسائل که بهطور معمول به نام خلاقیت از آن یاد میشود، یکی از مهارتهای بنیادی موردنیاز هر طراح معمار است. پاسخگویی به مسائل یکتا و منحصربهفرد طراحی، نیازمند ذهنی خلاق و منعطف است. بر همین اساس در آموزش معماری پرورش خلاقیت دانشجویان در جهت حل مسائل طراحی امری بسیار مهم برشمرده میشود. مقاله حاضر به بررسی میزان تحقق این امر در دوره آموزشی کارشناسی مهندسی معماری در ایران میپردازد. روشها: مقاله حاضر بر اساس روش تحقیق آمیخته اکتشافی و دو پارادایم اثباتگرایی و پساساختارگرایی طراحی و اجرا گردیده است. در این راستا، جامعهی تحقیق بر اساس دستهبندی کیفی وزارت علوم خوشهبندی گردید و یک دانشگاه از بزرگترین خوشه (دانشگاههای درجه سه) انتخاب شد. با توجه به ماهیت دوگانه خلاقیت، با استفاده از دو آزمون استاندارد و متفاوت سنجش خلاقیت (تورنس و ندهرمان) اقدام به اندازهگیری میزان افزایش خلاقیت دانشجویان بهوسیله هر دو آزمون استاندارد اندازهگیری خلاقیت گردید. در مرحله بعدی پژوهش، میزان مناسب بودن محیط آموزشی برای پرورش خلاقیت بر اساس پنج شاخص اساسی حاصل از مطالعات سویر مورد بررسی قرار گرفت. در این آزمون از دانشجویان فارغالتحصیل خواسته شد در پرسشنامهای به شیوه بسته بر اساس این معیارهای پنجگانه محیط آموزشی خود در طی تحصیل را ارزیابی کنند. یافتهها: نتایج تحقیق نشانگر عدم افزایش خلاقیت عمومی دانشجویان و کاهش چشمگیر استفاده آنها از قدرت تخیل و خلاقیت بهعنوان ابزاری برای حل مسئله در طول دوره آموزش است. بر اساس نتایج تحقیق عدم ثبات اهداف و ارزشهای طراحی در طول دوره آموزشی که از ساختار سیستم آموزشی ناشی میشود، از عوامل اساسی ناتوانی محیط آموزش معماری در پرورش خلاقیت دانشجویان است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصل از بررسی خلاقیت عمومی در دانشجویان به نظر میرسد محیط آموزش معماری بهگونهای است که برای افراد با خلاقیت عمومی پایین مفید بوده اما خلاقیت بسیار بالای افراد را برنمیتابد و شرایطی فراهم میشود که خلاقیتهای بالا سرکوب شده و به متوسط جامعه نزدیک شوند. این محیط درمجموع نیز اثر معنیداری بر خلاقیت عمومی جامعه دانشجویان ندارد. از سوی دیگر کاهش شدید استفاده از شیوه تفکر تصوری و خلاق در طول دوره آموزشی نشان میدهد محیط آموزش طراحی معماری تفکر خلاق را پشتیبانی و تکریم نکرده و حتی خلاقیت را بیشازحد مشخصی برنمیتابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش؛ خلاقیت؛ تصور؛ فارغالتحصیلان؛ معماری | ||
| موضوعات | ||
| معماری | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Evaluating the success of architecture education in Iran in promoting creativity and creative imagination of students, Case Study: Malayer University | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Kh. Daneshjoo1؛ A. Hosseini Alamdari1؛ M. Moeinipour2 | ||
| 1Department of Architecture, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran | ||
| 2Department of Architecture, Malayer University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objective:In the process of design development, it is the duty of the architect to find appropriate answers to design issues based on his experience and knowledge to provide the design goals considering diverse criteria. Therefore, the ability to create new and unknown solutions to issues, commonly referred to as creativity, is one of the basic skills required from any architect. Responsiveness to the unique design issues requires a creative and flexible mindset. Accordingly, in teaching architecture, nurturing student creativity is critical to solving design issues. The present paper examines the extent of this goal realization in the undergraduate training course in architecture engineering in Iran. Methods: The present study is designed and implemented based on the exploratory mixing research method and the two paradigms of positivism and poststructuralism. In this regard, the research population was clustered based on MSRT’s qualitative classification, and one university was selected from the largest cluster (third grade universities). Considering the dual nature of creativity, using two standard tests of creativity (Torrance and Ned Herrmann), and the degree of creativity of students in the study process at the Malayer university was measured. In addition, the level of readiness of the educational environment for the development of creativity is also measured. In the next stage of the research, the appropriateness of the educational environment for improving creativity was examined based on five basic indicators. Graduated students were asked to evaluate their educational environment during their study in a closed-ended questionnaire based on these five criteria. Findings: The results of the research indicated that students did not increase their general creativity and significantly reduced their use of imagination and creativity as a tool for problem solving during the training period. Based on the results of the research, the instability of goals and design values during the course of the curriculum resulting from the structure of the educational system is a major factor in the disability of the educational environment in the development of student creativity. Conclusion: According to the results of examining general creativity of students, it seems that architecture education environment is useful for people with low general creativity, but it does not embrace very high creative students and provides conditions for high creativity to be suppressed and become close to the average creativity of the society. In general, this environment does not have a significant effect on the general creativity of the student community. On the other hand, a sharp decrease in the use of imaginative and creative thinking during the training course shows that the architectural design environment does not support and respect creative thinking and does not even tolerate creativity beyond a certain extent. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Education, Creativity, Imagination, Graduates, Architecture | ||
| مراجع | ||
|
[1] High Planning Council. (1998). General Specifications, Program and Course Syllabus for Undergraduate Architectural Engineering. High Planning Council, Ministry of Culture and Higher Education. Persian. [6] Herrmann N. The creative brain. Lake Lure, N.C.: Ned Herrmann Group; 1989. [12] Antonius, C, Anthony (1992). Translation: IA, Ahmad Reza (2010). Architectural Subjection (Creation in Architecture) Design Theory: Innocent Strategies for Creativity. Islamic Republic of Iran Broadcasting (Soroush). Persian. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,655 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,076 |
||