پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 11 |
| تعداد شمارهها | 234 |
| تعداد مقالات | 2,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 3,803,132 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,763,807 |
واکاوی تجربه زیسته اساتید زبان آلمانی در بهرهگیری از ابزارهای مشارکتگرا در آموزش برخط و حضوری | ||
| فناوری آموزش | ||
| مقاله 13، دوره 19، شماره 4 - شماره پیاپی 76، مهر 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22061/tej.2025.11833.3218 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا دوستی زاده* 1؛ سونیا انور2؛ اشتفان پیاسکی3 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات آلمانی، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 22 گروه زبان و ادبیات آلمانی، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3گروه علوم اجتماعی، دانشکده پلیس، دانشگاه مدیریت عمومی نورد راین-وستفالیه ، نورد راین-وستفالیه، آلمان | ||
| تاریخ دریافت: 12 اردیبهشت 1404، تاریخ بازنگری: 10 مرداد 1404، تاریخ پذیرش: 24 شهریور 1404 | ||
| چکیده | ||
| پیشینه و اهداف: با رشد سریع فناوریهای دیجیتال و تأثیر پاندمی کرونا بر آموزش حضوری، ابزارهای مشارکتگرا بهعنوان یکی از روشهای نوین برای بهبود تعاملات آموزشی در آموزش عالی مورد توجه قرار گرفتهاند. این ابزارها امکان یادگیری فعال، افزایش مشارکت دانشجویان، تسهیل ارتباطات و انعطافپذیری در آموزش را فراهم میکنند. بااینحال، چالشهایی نظیر موانع فنی، ضعف زیرساختهای ارتباطی، کاهش تعاملات انسانی و دشواری نظارت بر یادگیری دانشجویان همچنان بهعنوان دغدغههای اصلی باقی ماندهاند. تاکنون پژوهشهای اندکی به بررسی تجربه زیسته اساتید در استفاده از این ابزارها پرداختهاند. هدف این پژوهش، بررسی تجربه اساتید زبان آلمانی در دانشگاههای ایران و آلمان از ابزارهای مشارکتگرا، شناسایی مزایا و معایب آنها، تحلیل چالشهای موجود، ارائه راهکارهای بهینه، بررسی تأثیر این ابزارها بر برنامه درسی و توسعه دانش حرفهای اساتید است. این مطالعه همچنین به مقایسه دیدگاههای اساتید ایرانی و آلمانی در خصوص فرصتها و محدودیتهای استفاده از این فناوریها پرداخته است. روشها: این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی انجام شده و دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته برای اساتید ایرانی و پرسشنامههای باز برای اساتید آلمانی گردآوری شد. جامعه پژوهش شامل ۱۳ استاد دانشگاه (۶ استاد آلمانی و ۷ استاد ایرانی) بود که بهصورت هدفمند و بر اساس معیارهایی مانند حداقل سه سال سابقه تدریس و تجربه استفاده از ابزارهای مشارکتی انتخاب شدند. دادهها با روش نمونهگیری گلولهبرفی گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون و نرمافزار MAXQDA 2022 بررسی شد. در فرایند تحلیل، ۸۹۲ کد اولیه شناسایی شد که در قالب چهار طبقه اصلی شامل استفاده از ابزارهای مشارکتگرا در تدریس، توسعه دانش حرفهای اساتید، تدوین و بهروزرسانی برنامه درسی، و مقایسه ایران و آلمان سازماندهی گردید. برای افزایش اعتبار پژوهش، از تکنیک بازبینی مشارکتکنندگان، همسنجی با منابع پژوهشی و تحلیلهای همزمان استفاده شد. یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان داد که استفاده از ابزارهای مشارکتگرا، مزایایی همچون افزایش تعامل و همکاری دانشجویان، بهبود کیفیت آموزش، تسهیل ارزیابیهای آموزشی، انعطافپذیری در تدریس، صرفهجویی در زمان و هزینه، و بهبود سازماندهی محتوای درسی را به همراه دارد. بااینحال، معایبی نیز گزارش شد که شامل کاهش تعامل چهرهبهچهره، دشواری نظارت بر میزان یادگیری دانشجویان، معتبر نبودن برخی ارزیابیهای آنلاین، افزایش بار کاری اساتید و خستگی ناشی از تدریس مجازی بود. همچنین، چالشهای متعددی در استفاده از این ابزارها شناسایی شد که در پنج دسته چالشهای فنی و زیرساختی، چالشهای مشارکت و تعامل، چالشهای انسانی و روانی، چالشهای آموزشی و تدریسی، و چالشهای مدیریتی و سازمانی طبقهبندی گردیدند. برخی از مهمترین این چالشها عبارتاند از: ناپایداری اینترنت، عدم آشنایی کافی برخی اساتید با فناوریهای دیجیتال، کاهش ارتباطات غیرکلامی، عدم همراهی دانشگاهها در تأمین زیرساختهای موردنیاز و دشواری ارزیابیهای دقیق در محیطهای آنلاین. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که برای بهرهگیری بهینه از ابزارهای مشارکتگرا، باید برنامههای آموزشی هدفمندی برای توسعه مهارتهای دیجیتال اساتید طراحی شود. بهبود زیرساختهای فناورانه، برگزاری دورههای ضمن خدمت، تدوین برنامههای درسی منعطف و استفاده از روشهای ترکیبی (حضوری و آنلاین) از جمله اقدامات کلیدی برای ارتقای کیفیت آموزش مجازی است. همچنین، بررسیهای تطبیقی بین ایران و آلمان نشان داد که اساتید ایرانی مهارت بیشتری در استفاده از ابزارهای دیجیتال دارند، اما با چالشهای بیشتری در زیرساختهای فنی مواجهاند، درحالیکه اساتید آلمانی بر حمایتهای سازمانی و مدیریت یکپارچه فناوریهای آموزشی تأکید بیشتری داشتند. درنهایت، یافتههای این پژوهش نشان میدهد که همکاریهای بینالمللی، بهویژه بین دانشگاههای ایران و آلمان، میتواند به تبادل تجربیات، توسعه روشهای تدریس نوآورانه و بهبود آموزش آنلاین کمک کند. ازاینرو، پیشنهاد میشود که سیاستگذاران آموزشی و دانشگاهها برای کاهش چالشهای شناساییشده، سرمایهگذاری بیشتری در زیرساختها، طراحی برنامههای آموزشی پیشرفته و حمایت از اساتید در استفاده از فناوریهای جدید انجام دهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش مجازی؛ ابزارهای مشارکتگرا؛ دروس آنلاین زبان آلمانی؛ چالشها و راهکارها؛ تدوین برنامه درسی | ||
| موضوعات | ||
| فناوری آموزش- آموزش عالی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Exploring lived experiences of German language professors in utilizing participatory tools in online and in-person education | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mohammadreza Dousti Zadeh1؛ Sonya Anwar2؛ Stefan Piasecki3 | ||
| 1The German Language and Literature Department, Faculty of Foreign Languages and Literatures, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| 2The German Language and Literature Department, Faculty of Foreign Languages and Literatures, University of Tehran, Tehran, Iran | ||
| 3Department of Social Sciences, Faculty of Police, University of Public Administration North Rhine-Westphalia (Hochschule für öffentliche Verwaltung NRW), North Rhine-Westphalia, Germany. | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objectives: With the rapid advancement of digital technologies and the impact of the COVID-19 pandemic on in-person education, participatory tools have emerged as an innovative approach to enhancing educational interactions in higher education. These tools promote active learning, increase student engagement, facilitate communication, and provide greater flexibility in teaching. However, their implementation presents challenges such as technical constraints, weak communication infrastructure, reduced human interactions, and difficulties in monitoring student learning progress. Despite the growing importance of participatory tools, there remains a lack of comprehensive understanding regarding their effects on teaching and learning processes, faculty experiences, and the need for curriculum revision. This study aims to explore the lived experiences of German language instructors in Iranian and German universities, analyzing the impact of participatory tools on teaching quality, identifying challenges and limitations, proposing optimal strategies, and assessing the necessity of faculty professional development and curriculum adaptation to digital environments. Additionally, this research compares the perspectives of Iranian and German instructors regarding the opportunities and constraints of these technologies. Methods: This qualitative phenomenological study employed semi-structured interviews for Iranian instructors and open-ended questionnaires for German instructors. The research participants comprised 13 university professors (six from Germany and seven from Iran) who were selected through purposive sampling based on criteria such as a minimum of three years of teaching experience and prior engagement with participatory tools. Data were collected using snowball sampling and analyzed using thematic analysis via MAXQDA 2022. The analysis process involved 892 open codes, categorized into four main themes: (1) the use of participatory tools in teaching, (2) faculty professional development, (3) curriculum revision and adaptation, and (4) a comparative analysis of Iran and Germany. To enhance research validity, techniques such as participant validation, source triangulation, and simultaneous data analysis were employed. Findings: The findings revealed that participatory tools offer multiple advantages, including enhanced student engagement, improved instructional quality, facilitated assessment methods, greater flexibility in teaching, time and cost efficiency, and better organization of educational content. However, several disadvantages were also identified, such as the reduction of face-to-face interactions, challenges in monitoring student engagement, the questionable reliability of online assessments, increased workload for instructors, and digital fatigue. Furthermore, five major categories of challenges in using participatory tools were identified: (1) technical and infrastructural constraints, (2) limitations in student participation and interaction, (3) psychological and human factors, (4) pedagogical and instructional challenges, and (5) managerial and organizational barriers. Key issues included unstable internet connections, inadequate faculty training in digital tools, reduced non-verbal communication, lack of institutional support for digital infrastructure, and difficulties in conducting accurate assessments in online environments. Conclusion: The study highlights the importance of structured training programs in enhancing faculty digital competencies. Investments in technological infrastructure, professional development initiatives, curriculum flexibility, and hybrid teaching approaches (combining online and in-person methods) are essential for optimizing participatory tools in education. A comparative analysis between Iran and Germany revealed that Iranian instructors demonstrated higher proficiency in using digital tools but faced greater infrastructural challenges, whereas German instructors emphasized the necessity of institutional support and centralized technology management. Ultimately, this research highlights that international academic collaboration, particularly between Iranian and German universities, can facilitate knowledge exchange, pedagogical innovation, and the enhancement of online learning experiences. Therefore, it is recommended that educational policymakers and universities address the identified challenges by expanding infrastructure, developing advanced training programs, and supporting faculty adaptation to new technologies to ensure the effective integration of participatory tools in higher education. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Online Education, Participatory Tools, German Language Online Courses, Challenges and Solutions, Curriculum Development | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 25 |
||