پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 13 |
| تعداد شمارهها | 238 |
| تعداد مقالات | 2,415 |
| تعداد مشاهده مقاله | 3,948,635 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,864,021 |
نقدی بر کتاب بنیاد حکمت | ||
| پژوهش های هستی شناختی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 31 اردیبهشت 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22061/orj.2026.12427.907 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد نظری* 1؛ غلامرضا فیاضی2 | ||
| 1استادیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه ایلام | ||
| 2فلسفه، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 31 مرداد 1404، تاریخ بازنگری: 16 آذر 1404، تاریخ پذیرش: 20 بهمن 1404 | ||
| چکیده | ||
| عصارۀ سخن استاد امینینژاد در کتاب بنیاد حکمت این است که ماهیت در عین اعتباری بودن، خارجیت دارد. از نظر ایشان، ماهیت هیچ بخشی از متن واقع را تشکیل نمیدهد، متن، وجود است، اما ماهیت نیز حیث همین متن است. حیث بودن ماهیت برای وجود باعث میشود که ماهیت، در عینِ اینکه با متن عینیت ندارد، نحوهای اتحاد با آن پیدا کند و از این طریق، مجازا موجود شود، اما این مجاز یک مجاز فلسفی، عرفانی و نفس الامری است. بنابراین ماهیت هر چند خارجیت متنی ندارد، ولی از خارجیت اعتباریِ مستقلِ از ذهن ما برخوردار است. به نظر ما، این ادعا صحیح نیست؛ اولا، اگر صرفا وجود متن است، پس ماهیت یا عین این متن است، که این از نظر استاد امینی نژاد مقبول نیست و یا خارج از متن است، پس نمیتواند حیثیت این متن باشد. صحیح این است که ماهیتی که حیث متن است (ماهیتِ موجود) به عین همان متنی موجود است که وجود در آن متن، موجود است، بنابراین ماهیتِ موجود خارجیت حقیقی دارد، اما آنچه خارجیت اعتباری دارد، ماهیت من حیث هی است. ثانیا، اینکه ماهیت از خارجیت اعتباری برخوردار است، تفاوت بنیادینی با دیدگاه کسانی که ماهیت را یک امر ذهنی میدانند، ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بنیاد حکمت؛ وجود؛ ماهیت؛ متن؛ حیثیت | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Critique of the Book the Cornerstone of Philosophy | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Javad Nazari1؛ Golamreza Fayyazi2 | ||
| 1Islamic theology and philosophy, Islamic theology and education, Ilam university, Ilam, Iran. | ||
| 2philosophy, imamkhomeini of education and research Qom Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| The gist of Professor Amini-Nejad’s argument in The Cornerstone of Philosophy is that quiddity possesses externality while being derivative . In his view, quiddity does not constitute any part of the very fabric of reality; the text of reality is existence itself. Yet quiddity is mode of the exact text. The fact that quiddity is a mode of existence causes it, despite not being identical with text of reality, to enter into certain unity with it, and through this unity to become existent in metaphorical sense. This metaphor, , is a philosophical, mystical, and nafs al-amrī metaphor, not a merely linguistic or conventional one. Therefore, although quiddity lacks textual externality, it is nevertheless said to enjoy a kind of derivative externality independent of our minds. , this claim is not sound. First, if existence alone constitutes the text of reality, then quiddity must either be identical with this text, which, in Amini-Nejad’s own position, is unacceptable, or else be external to the text, in which case it cannot function as a aspect of that very text. What is correct is that the quiddity, as a Ḥaythiyyah of the text, specifically existent quiddity, is present in the exact text in which existence itself exists. Accordingly, existent quiddity possesses a real externality, whereas what has merely derivative externality is quiddity qua quiddity . Second, the claim that quiddity enjoys derivative externality does not differ in any fundamental way from the position of those who regard quiddity as a purely mental entity. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| The Cornerstone of Philosophy, Existence, Quiddity (Māhiyyah), Text, Ḥaythiyyah | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 74 |
||